
(Mespilus germanica)

Medlar, Common medlar, European medlar
Yaygın olarak muşmula olarak bilinen Mespilus germanica, Rosaceae familyasına ait küçük, yaprak döken bir ağaç veya büyük bir çalıdır. Avrupa ve Güneybatı Asya'ya özgüdür ve kuşburnunu andıran küçük, kahverengi meyvesiyle tanınır.
15-30 fit (4,5-9 metre) boy, 10-20 fit (3-6 metre) genişlik
Muşmula ağacının büyümesi ve meyve vermesi için tam güneş gerekir. Bazı gölgeleri tolere edebilir, ancak düşük ışık koşullarında gelişemez.
Muşmula ağacı, orta derecede nem seviyelerini tercih eder, ancak daha kuru havayı tolere edebilir. Nemli koşullarda gelişen mantar hastalıklarına yol açabileceğinden aşırı sulamadan kaçınmak önemlidir.
Muşmula ağacı, büyüme mevsimi boyunca dengeli bir gübre ile düzenli gübrelemeden yararlanır. Aşırı vejetatif büyümeye ve meyve üretiminin azalmasına neden olabileceğinden, aşırı gübrelemeden kaçınmak önemlidir.
Muşmula ağacı, şeklini korumak ve meyve üretimini teşvik etmek için düzenli budamadan yararlanır. Yeni büyüme başlamadan önce kışın sonlarında veya ilkbaharın başlarında budamak en iyisidir.
Muşmula ağacı, haşere ve hastalığa nispeten dirençlidir, ancak ateş yanıklığı, pamukçuk ve paslanmaya karşı hassas olabilir. Hastalık belirtilerini izlemek ve derhal tedavi etmek önemlidir.
Yok
Muşmula ağacı, sürekli olarak nemli tutulan ancak suyla tıkanmayan, iyi drene olan toprağı tercih eder. Büyüme mevsimi boyunca, özellikle sıcak ve kurak dönemlerde derinlemesine ve düzenli olarak sulanması önemlidir.
Muşmula ağacı, USDA bölgeleri 5-9'da dayanıklıdır ve -15°F (-26°C) kadar düşük sıcaklıkları tolere edebilir. Ilıman sıcaklıkları tercih eder ve sıcak ve kuru koşullarda ısı stresinden muzdarip olabilir.
Muşmula ağacı tipik olarak geç ilkbaharda çiçek açar ve geç sonbaharda meyve verir. Büyüme mevsimi iklime ve yere bağlı olarak değişir.
Muşmula ağacının büyümesi ve bakımı nispeten kolaydır, bu da onu acemi bahçıvanlar için iyi bir seçim yapar. Bununla birlikte, diğer meyve ağaçları kadar yaygın bulunmayabilir ve yerini belirlemek biraz çaba gerektirebilir.
5-9
Muşmula meyvesi tipik olarak taze yenmez, bunun yerine toplandıktan sonra 'kabarmasına' veya yumuşamasına izin verilir. Bu süreç, meyvenin birkaç hafta olgunlaşması ve yumuşaması için bırakılmasını içerir, bu da genellikle reçel ve jölelerde kullanılan tatlı ve hoş kokulu bir hamurla sonuçlanır.